Wielkanoc to najważniejsze święto w kalendarzu chrześcijańskim — podkreśla ks. kanonik Ryszard Pazgrat w rozmowie o sensie i symbolice tych dni. Jak zaznacza duchowny, jej wyjątkowość wynika nie tylko z tradycji, ale przede wszystkim z fundamentalnego znaczenia wydarzeń, które upamiętnia.

— „Ważniejsza tak, może też i tak piękniejsza” — mówi ksiądz, porównując Wielkanoc ze świętami Bożego Narodzenia. Zwraca uwagę również na wymiar symboliczny związany z naturą: — „Powoli czuć już wiosnę, czuć oddech tego, że przechodzi jakiś nowy czas, dłuższe dni”.

Jednak, jak podkreśla, istota Wielkanocy sięga znacznie głębiej. — „Wszystko, co się dokonało i co jest najważniejsze dla nas ludzi wiary, to jest zmartwychwstanie” — wyjaśnia. To właśnie ono stanowi fundament chrześcijańskiej nadziei: — „Ono przyniosło nam nadzieję na życie wieczne”.

Duchowny przypomina, że zwycięstwo Chrystusa ma wymiar uniwersalny i dotyczy każdego człowieka: — „Chrystus pokonał na krzyżu nie tylko śmierć, ale grzech, słabość, chorobę. To, co słabe w ludzkim życiu, daje nam też siłę, abyśmy mieli moc pokonywania naszych słabości”.

Najważniejszym przesłaniem Wielkanocy jest jednak — jak zaznacza ks. Pazgrat — perspektywa życia wiecznego: — „Zmartwychwstanie też, co jest najważniejsze, otwiera nam wszystkim niebo”.

Rozmowa dotyka także znaczenia Triduum Paschalnego. Choć wielu wiernych czeka na poranek Niedzieli Wielkanocnej, kulminacja wydarzeń rozpoczyna się już wcześniej. — „To znaczy już dzisiaj w nocy. W nocy mamy liturgię paschalną” — wyjaśnia kapłan.

Liturgia ta kończy się radosnym ogłoszeniem zmartwychwstania: — „Zakończy się uroczystym śpiewem Alleluja, Chrystus zmartwychwstał i procesją rezurekcyjną”. Jak dodaje, moment ten symbolicznie nawiązuje do nocy, w której — według tradycji — dokonało się zwycięstwo nad śmiercią.

— „Tak jak Pan Jezus w nocy pewnie zmartwychwstał, tak i my świętujemy to na przełomie — już po północy, więc w nowym dniu, w niedzielę zmartwychwstania Pańskiego” — podsumowuje ks. kanonik Ryszard Pazgrat.

Wielkanoc pozostaje więc nie tylko czasem radości, ale przede wszystkim źródłem nadziei i duchowej odnowy.